Се вратив во Брно, Чешка. Идам на забар. Влагам, здраво, здраво.. и почиња:

Докторот чех: Од кај си?

Јас: Од Македонија.

Докторот: Па ја од таму идам, вчера бев таму.

Јас: Стварно?

Докторот: Да, бев на одмор во Грција, и на враќање ме застана полиција и ми бараа 300 евра.

Јас: Стварно?

Докторот: Да, не направив никаков прекршок возев 100 каде што беше дозволено 120. Ми бараа 300 евра или ми рекоа дека нема да ме пуштат. Чекавме некое време и ми рекоа: „Ај дај колку имаш и оди си“. Им дадов 30 евра и ме пуштија.

Јас: Што бе јас?! Што да му кажам на човекот, пропаднав од срам ради некој локален шериф што им зима пари на странци кога поминуваат низ Македонија, и после туризам, епа ќе сонуваме за развој на туризмот со корумпирана полиција.

Случаен настан затекнав на една скопска улица во центар. Пајак и полицаец со крајслер. Пајакот веќе ја беше закачил колата и таман да ја дигне улетува еден дизел со двајца другари, вади мобилен, му врти на некој и му го дава мобилниот на полицаецот (кој што седи во кола). После 1 минута, правдање, дигање раменици, веројатно и извинување дизелот го добива телефонот назад и полицаецот му вика на човекот со пајакот да ја откачи колата. Дизелот си иде со задоволна фаца на лицето.

Татко му, или кој и да беше на другата страна на линијата е толку јака фаца што може да му рече на полицаец, пушти го син ми, а нема 1500 денари да си плати поштено како што си плаќа секој граѓанин што ќе паркира погрешно и ќе му ја дигнат колата. Јако.

Некои работи изгледа воопшто не се менуваат.

Записот е објавен на понеделник, јуни 30th, 2008 во 18:58 во Општо.